آلبوم «This Is Max Richter» یک مجموعه گردآوری ویژه از آثار مکس ریشتر (Max Richter)، آهنگساز و پیانیست برجسته آلمانی‑بریتانیایی، است که ۹۳ قطعه از دوران حرفهای او را از نخستین آثار تا پروژههای اخیرش در بر میگیرد. این مجموعه که بهعنوان یک «بهترینهای» جامع از کارنامه این هنرمند تاثیرگذار طراحی شده، مسیر تکامل او را از یک دانشآموخته موسیقی کلاسیک تا یکی از پیشگامان سبک «پسا‑کلاسیک» (Post‑Classical) جهان به تصویر میکشد.
دانلود آلبوم «This Is Max Richter»: سفری در میان ۹۳ قطعه از موسیقی تاملبرانگیز و سینمایی
مکس ریشتر در ۲ فروردین ۱۳۴۵ (۲۲ مارس ۱۹۶۶) در آلمان متولد شد و در کودکی به انگلستان نقل مکان کرد. او موسیقی را در دانشگاه ادینبورگ و آکادمی سلطنتی موسیقی لندن بهصورت کلاسیک آموخت و سپس در فلورانس نزد آهنگساز نامدار لوچیانو بریو (Luciano Berio) به تکمیل مهارتهای خود پرداخت. ریشتر که از یک سو تحت تاثیر باخ، بیتلز و پینک فلوید و از سوی دیگر موسیقی پانک و امبینت الکترونیک قرار داشت، توانست سبکی منحصربهفرد بیافریند که در آن زیبایی باروک با روشهای مینیمالیستی، ارکستراسیون کلاسیک با فناوری مدرن و الکترونیک درآمیخته است. منتقدان آثار او را «دارای قدرت احساسی طاقتفرسا»، «با عمق و زیبایی شگفتآور» و «فراتر از زمان» توصیف کردهاند.
این آلبوم که فضایی تاملبرانگیز، رویایی و گاه غمانگیز دارد، شامل قطعاتی از تمام دورههای فعالیت این آهنگساز پرکار است. از قطعات مشهور فیلمها و سریالهای مطرح مانند «On the Nature of Daylight» (از فیلم «جزیره شاتر» به کارگردانی مارتین اسکورسیزی)، «The Departure» (از مجموعه «بازماندگان» / The Leftovers)، «To the Stars» (از فیلم «به سوی ستارگان» / Ad Astra) و «A Lamenting Song» (از سریال «تابو» / Taboo) تا آثار شاخص آلبومهای مستقل او چون «On the Nature of Daylight (Orchestral Version)» و «Vladimir's Blues» و «Written on the Sky» و «Horizon Variations» و «November» در این مجموعه جای گرفتهاند.
بخشی از این مجموعه به پروژههای بزرگ و مفهومی ریشتر اختصاص دارد. از جمله «Recomposed By Max Richter: Vivaldi, The Four Seasons» که بازآفرینی مدرن و الکترونیکی از «چهار فصل» ویوالدی است و در سال ۲۰۱۳ برنده جایزه ECHO Klassik شد؛ همچنین قطعاتی از آلبومlegendary «Sleep» (۲۰۱۵)، اثری ۸٫۵ ساعته که با مشورت عصبشناس دیوید ایگلمن ساخته شد تا الگوهای طبیعی خواب مغز را بازتاب دهد، و آلبوم ضدنظامی و ضدخشونت و ضدجنگ «The Blue Notebooks» در سال ۲۰۰۴ که با تلفیق الکترونیک، پیانو و صدای ضبطشده متون ادبی، تاثیری عمیق بر نسل جدید آهنگسازان گذاشته است.
همکاریهای گسترده ریشتر با هنرمندان سایر حوزهها نیز در این آلبوم بازتاب یافته است. او با طراح رقص وین مکگرگور (Wayne McGregor) برای باله سلطنتی لندن همکاری کرده و موسیقیاش در آثاری چون «Rain Room» در باربیکن لندن و موزه هنر مدرن نیویورک (MoMA) به کار رفته است. فضای آلبوم که با نوای گرم پیانو، هارمونیهای زهی، صداهای الکترونیک و گاه آوازهای سوپرانو همراه است، شنونده را به سفری در میان مفاهیم حافظه، زمان، خواب، عشق، خشونت و آرامش میبرد.
مکس ریشتر در طول بیش از دو دهه فعالیت، به یکی از تاثیرگذارترین آهنگسازان معاصر جهان تبدیل شده است. آثار او در بیش از ۵۰ فیلم سینمایی و مجموعه تلویزیونی به کار رفته، فروش آلبومهایش از مرز یک میلیون نسخه فراتر رفته و پخش آنلاین آثارش به بیش از یک میلیارد بار رسیده است. او بهعنوان هنرمند انحصاری شرکت آلمانی دویچه گراموفون (Deutsche Grammophon) فعالیت میکند و برنامه رادیویی اختصاصی در Apple Music Chill دارد.










![آلبوم Richter: Non-Eternal (Piano Short Edit) [Single] اثر](https://meloto.ir/upls/coverm/15265.jpg)









